شما اینجا هستید:صفحه اصلی » آرشيو عكس » نگاهی کوتاه به زندگی و اشعار مرحوم حسن آقا عاصی

نگاهی کوتاه به زندگی و اشعار مرحوم حسن آقا عاصی

نگاهی کوتاه به زندگی و اشعار مرحوم حسن آقا عاصی

نگاهی کوتاه به زندگی و اشعار مرحوم حسن آقا عاصی

 

نگاهی کوتاه به زندگی و اشعار مرحوم حسن آقا عاصی

 

عاصیا عجب وقته ائیلدون زینبه توسّل امیدیله

جان وئرنده سن قارداشی حسین شاد ائدر یقین خوش نویدیله

بیله دور بیری اولسا منتسب بو جهاندا شاه شهیدیله

حقّ ئوزی اونا وعده ائیلیوب آهرتده اوتدان امان ویرور

حسن آقا عاصی یکی از شعرای توانمند عاشورایی تبریز در سال ۱۳۰۶ هجری شمسی در محلّه بازارچه حاج اسماعیل نوبر به دنیا آمد. وی از اوایل جوانی در بازار تبریز به داد و ستد مشغول شد. تربیت در یک خانواده متدین و مذهبی در کنار ذوق ادبی او را به عالم مرثیه سرایی کشاند. استعداد وافر این شاعر بزرگوار از یک طرف و سجایای اخلاقی از طرف دیگر موجب شد خیلی زود در بین هیئتی ها و شعرای تبریز شناخته شود و در حدود سی سالگی اولین جلد از سروده های خویش را به چاپ رساند.

استاد عابد که سال ها با وی از نزدیک آشنا بودند درباره ایشان می نویسند : «اگر بخواهم تصویری از آن مرحوم ارائه داده باشم باید بگویم فروتنی و تواضع ، دیانت و تقوا ، افتادگی و مناعت ، مقید بودن به مبانی و مبادی اسلامی و انسانی و کم حرفی و تعمق در مسائل ، وفاداری و ایثار نسبت به دوستان عنصری را بنام عاصی ممثل کرده بود و این صفات بارز بود که او را محبوب القلوب دوستان نموده و همگان را در قبال ایشان وادار به احترام می کرد

نکته ای ظریف که در زندگی و منش آن مرحوم وجود داشت بی ادعائی شان بود، آن چه که متاسفانه امروز کمتر در میان شاعران آئینی مان دیده می شود. استاد عابد (علیه الرحمه) این ویژگی مرحوم عاصی را چنین شرح می دهند : «او مرثیه هایی می سرود که غالباَ با اقبال عمومی مواجه بود و در مجالس عزاداری حضرات معصومین علیهم السلام دستمایه مداحان و نوحه خوانان بود هیچ ادعائی نداشت و با نهایت تواضع از سروده های خود اگر لازم بود سخن می گفت و باید گفت که سروده های او در عین سادگی از زیبایی خاصّی برخوردار است. بیت زیر را توجه کنید که جناس تامّ را با چه مهارت در شعر خود آورده در عین حال که خاضعانه علم به بدایع را در اشعار خود صراحتاَ از خود نفی می کند.

اگر چه معصیتیم قویمیوب آبرو منده

دخیل دوشموشم اما بیر آبرومنده

یا وقتی می خواهد وداع حضرت سیدالشهداء علیه آلاف التحیه و الثتا را با قمر منیر بنی هاشم عنوان کند چه زیبا می سراید :

آه او وقتدن اولدی قول بویون شاه کربلا سر سپاهله

زینبه قیامت قیام ائدوب قویدی یوز یوزه مهر ماهله

نگارنده که توفیق معاشرت با ایشان را تا زمانی که در حال حیات بود داشتم هرگز نشد که صحبتی از کیفیت سروده های خود بر زبان آورد و اگر هم از اشعار رثایی او بحثی می شد با نهایت تواضع می گفت که به قدر توان خود عرض ادبی بساحت مقدس حضرات معصومین علیهم السلام نموده ام

یکی دیگر از ویژگی های بارز شعری عاصی بیان مستتر و ظریف مصائب است. باز از مرحوم استاد عابد نقل است که فرموده اند برخی مصایب هست که نباید بیان شوند و اگر کسی خواست این مصایب را بیان کند باید به نحو پوشیده باشد . یکی از این مصایب وضعیت راس مبارک حضرت قمر منیر بنی هاشم است که مرحوم عاصی در دو بیت به ظرافتی این مصیبت را بیان کرده اند که دیگر شبیه آن نوشته نمی شود:

شرمنده لیقیم گیچوبدی حددن ، قارداش یتیشوبدی انتهایه

شامه کیمی فرط خجلتمدن ، باش قوزامارام سر جدایه

تا دوشمیه چشم خونفشانیم، رنگ رخ آل مصطفایه

مشگلدی گورم که تشنه لقدان، گللر سارالوبدی خار الینده

عاصی در سال ۱۳۵۸ شمسی برحمت ایزدی پیوست و در قبرستان بقائیه مدفون گشت.

                                          ((((کپی شده از سایت وزین سیره

درباره نویسنده

تعداد مطالب : 32

نظر بدهید

تمامی حقوق این سایت متعلق به هیئت زتجیر زنان محله نوبر تبریز می باشد.

WordPress SEO fine-tune by Meta SEO Pack from Poradnik Webmastera
بالای سایت